Στρατηγική Διάλυσης: Ποιος θα πάει διοικητής στο ΝΙΜΤΣ
.jpg)
Ανάμεσα στα άρθρα που θα ψηφιστούν στο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας, βρίσκεται και μια διάταξη-βόμβα για τον έλεγχο του ΝΙΜΤΣ από τον υπουργό Άμυνας. Ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες, ο «εκλεκτός» για τη διοίκηση του νοσοκομείου – πολιτικό πρόσωπο με έντονο παρελθόν στην ΟΝΝΕΔ και προερχόμενο από την εκλογική περιφέρεια του κ. Νίκου Δένδια – βρίσκεται σε ετοιμότητα, περιμένοντας απλώς το τελικό πράσινο φως.
Άλλωστε για αυτό και τους τελευταίους μήνες δεν έχει γίνει ανανέωση της θητείας του διευθυντή, καθώς είναι σε αναμονή για την ρύθμιση που επιτρέπει να αναλάβει την διοίκηση πολιτικό πρόσωπο.
Διόλου τυχαία επιλογή, θα πει κάποιος, για ένα «στρατηγικό νοσοκομείο» στα χέρια ενός πολιτικού κομματικού δικτύου, ενώ οι στρατιωτικοί που το στηρίζουν υποχρεώνονται να μείνουν απλοί θεατές.
Αλλά, ας δούμε λίγο τι κρύβεται πίσω από την αυλαία. Σύμφωνα με την Πανελλαδική Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών (ΠΟΕΣ), αυτή η παρέμβαση που έρχεται να επιβάλει το υπουργείο Υγείας σε ένα στρατιωτικό νοσοκομείο, υποτίθεται ότι εξυπηρετεί κάποια «κοινωνική ανάγκη». Μα πώς γίνεται αυτό; Πώς «ενισχύεται» η υγεία των στρατιωτικών όταν το Υπουργείο Άμυνας παραμερίζεται και τον ρόλο του αναλαμβάνει το Υπουργείο Υγείας; Αν προσπαθούσαν να κάνουν πιο ξεκάθαρη την απαξίωση, δε θα μπορούσαν να το καταφέρουν καλύτερα.
Το κερασάκι στην τούρτα; Η κυβέρνηση καυχιέται για την «κοινωνική πολιτική» της, εντάσσοντας το ΝΙΜΤΣ στο ΕΣΥ, αλλά αποφεύγει να το θέσει σε δημόσια διαβούλευση. Το περιβόητο άρθρο 37 δεν μπήκε ποτέ σε δημόσιο διάλογο, παρότι η αιτιολογική έκθεση προσπαθεί να πείσει το αντίθετο. Δηλαδή, ενώ οι στρατιωτικοί και οι απόστρατοι θα έπρεπε να έχουν λόγο για το νοσοκομείο τους, η κυβέρνηση φρόντισε να τους αποκλείσει από τη διαδικασία. Μια προσπάθεια να κρύψουν τα όσα περίεργα συμβαίνουν – όχι και τόσο αποτελεσματικά, βέβαια.
Η ΠΟΕΣ αναρωτιέται τι κάνει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας σε αυτό το θέμα. Μα και η απάντηση είναι προφανής: απόλυτη σιωπή.
Η απουσία διαβούλευσης, η καταπάτηση αρμοδιοτήτων και η υποβάθμιση των στρατιωτικών νοσοκομείων φαίνεται πως κρίνονται δευτερεύοντα μπροστά στις ανάγκες της πολιτικής στρατηγικής.
Η ΠΟΕΣ αναφέρει, άλλωστε, πως η κυβέρνηση «ξέχασε» να χρηματοδοτήσει το ΝΙΜΤΣ εγκαίρως, παρατείνοντας την εκταμίευση της ενίσχυσης των 10 εκατομμυρίων ευρώ μέχρι το τέλος του οικονομικού έτους. Και βέβαια, τώρα που τα χρήματα έφτασαν – έστω και στο παρά πέντε – δεν υπάρχει ο παραμικρός χρόνος να αξιοποιηθούν για τις πραγματικές ανάγκες του νοσοκομείου. Ό,τι μπορεί να σωθεί θα πάει στους προμηθευτές για να καλυφθούν τα χρέη.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με την ΠΟΕΣ, το νομοσχέδιο προβλέπει τη διεύρυνση του ΔΣ του νοσοκομείου, με στελέχη που δεν ανήκουν καν στο στρατό. Άραγε, οι στρατιωτικοί γιατροί έπαψαν ξαφνικά να διαθέτουν τα κατάλληλα επαγγελματικά προσόντα; Μήπως χρειάζονται οι «φωστήρες» του κομματικού κράτους να τους δείξουν πώς διοικείται ένα στρατιωτικό νοσοκομείο;
Η μεθόδευση αυτή δεν είναι τυχαία. Στο όνομα της δημοσιονομικής προσαρμογής, το ΝΙΜΤΣ πιέζεται οικονομικά και διοικητικά, για να παραδοθεί έτοιμο στο ΕΣΥ. Κι αν το ΕΣΥ έχει φτάσει στην κατάσταση που όλοι γνωρίζουμε, ποια άραγε θα είναι η μοίρα του ΝΙΜΤΣ μέσα σε ένα αποδυναμωμένο σύστημα;
Οι στρατιωτικοί δεν τρέφουν αυταπάτες: βλέπουν ξεκάθαρα τη μεθόδευση που γίνεται εις βάρος τους. Το ΝΙΜΤΣ, από εργαλείο στρατιωτικής ιατρικής φροντίδας, καταλήγει πιόνι σε ένα πολιτικό παιχνίδι, που, εν τέλει, δεν αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση των στρατιωτικών, αλλά στον πολιτικό έλεγχο και στην εξυπηρέτηση συμφερόντων. Και σε αυτό το παιχνίδι, δεν υπάρχει ούτε σεβασμός προς τη γνώμη των στρατιωτικών, ούτε, φυσικά, ενδιαφέρον για τις ανάγκες τους.
Ένα είναι σίγουρο: το νομοσχέδιο αυτό δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες. Ό,τι υποστηρίζουν οι στρατιωτικοί είναι αλήθεια. Και όπως δείχνει η σιωπή του Υπουργείου Άμυνας, η μόνη φροντίδα που απομένει για το ΝΙΜΤΣ είναι αυτή που ορίζει η πολιτική σκακιέρα.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια